nimittāni ca paśyāmi viparītāni keśava
na ca śreyo ‘nupaśyāmi hatvā sva-janam āhave
he keśava (Keśawo!),
[aham] ca (i ja) viparītāni nimittāni (złe omeny) paśyāmi (widzę),
āhave ca (i w bitwie) sva-janaṃ (swój lud) hatvā (zabiwszy),
[aham] (ja) śreyaḥ (dobra) na anupaśyāmi (nie widzę).
| nimittāni | – | nimitta 2i.3 n. – omeny, znaki, przyczyny; |
| ca | – | av. – i; |
| paśyāmi | – | √dṛś (patrzeć) Praes. P 3c.1 – widzę; |
| viparītāni | – | viparīta 2i.3 n. – przeciwne, złe (viparīta-nimittāni = aniṣṭa-sūcakāni śakunāni vāmāṅga-sphuraṇādīni – niechciane znaki, omeny począwszy od drżenia lewej części ciała); |
| keśava | – | keśa-va 8i.1 m. – posiadający [piękne] włosy (od: keśa – włosy; -va = -vant – posiadacz); lub ka-īśa-va – władca Brahmy i Śiwy (od: ka – Brahma; īśa – władca, √īś – posiadać, władać, Śiwa; -va = -vant – posiadacz); |
| na | – | av. – nie; |
| ca | – | av. – i; |
| śreyaḥ | – | śreyas 2i.1 n. – lepsze, wyższe, doskonałe, pomyślność, dobro (stopień wyższy od: śrī – śreyas, śreṣṭha); |
| anupaśyāmi | – | anu-√dṛś (widzieć, rozważać) Praes. P 3c.1 – widzę; |
| hatvā | – | √han (zabić) absol. – zabiwszy; |
| sva-janam | – | sva-janam 2i.1 m.; TP: svasya janam iti – własny lud (od: sva – własny, swój; √jan – rodzić, stwarzać, jana – człowiek, stworzenie); |
| āhave | – | āhava 7i.1 m. – w bitwie; |
śreyo ‘nupaśyāmi → śreyo na paśyāmi (nie widzę dobra);
hatvā sva-janam āhave → hatvāhave sva-bāṃdhavāh (zabiwszy w bitwie swych krewnych);
kiṃ ca na cety ādi | āhave yuddhe svajanaṃ hatvā śreyaḥ phalaṃ na paśyāmi | vijayādikaṃ phalaṃ kiṃ na paśyasīti cet tatrāha na kāṅkṣa iti
śreyo na paśyāmīti dvāv imau puruṣau loke sūrya-maṇḍala-bhedinau | parivrāḍ yoga-yuktaś ca raṇe cābhimukhe hataḥ || ity ādinā hatasyaiva śreyo-vidhānāt | hantus tu na kim ap sukṛtam | nana dṛṣṭaṃ phalaṃ yaśo rājyaṃ vartate yuddhasyety ata āha na kāṅkṣa iti
evaṃ tattva-jñāna-pratikūlaṃ śokam uktvā tat-pratikūlāṃ viparīta-buddhim āha na ceti | āhave svajanaṃ hatvā śreyo naiva paśyāmīti | dvāv imau puruṣau loke sūrya-maṇḍala-bhedinau | parivrāḍ yoga-yuktaś ca raṇe cābhimukhe hataḥ || ity ādinā hatasya śreyaḥ-smaraṇāt hantur me na kiñcic chreyaḥ | asvajanam iti vā cchedaḥ asvajana-vadhe 'pi śreyaso 'bhāvāt svajana-vadhe punaḥ kutastarāṃ tad ity arthaḥ |
nanu yaśo-rājya-lābho dṛṣṭaṃ phalam astīti cet tatrāha na kāṅkṣa iti | rājyādi-spṛhā-virahād upāye vijaye mama pravṛttir na yuktā, randhane yathā bhojanechā-virahiṇaḥ | tasmād araṇya-nivasanam evāsmākaṃ ślāghya-jīvanatvaṃ bhāvīti
przeciwne znaki widzę, o Bujnowłosy, i nie spodziewam się losu dobrego, jeżeli w bitwie wytracę swych krewnych, —
Widzę, złe przepowiednie, o długowłosy wojowniku, nic dobrego nie widzę w tej rzezi bratobójczej.
Złowróżbne też widzę znaki, o Keszawo, a pożytku w tej bratobójczej walce nie zdołam dojrzeć żadnego.
I niepomyślne oznaki dostrzegam wszędzie, Kesiawo!
Nic nam dobrego nie wróży zabicie swych krewnych w walce!
Dostrzegam wokół znaki wróżące nieszczęście.
Cóż dobrego by mogła przynieść taka wojna,
W której musiałbym zabić swoich drogich krewnych?
Widzę znaki niepomyślne, o Keśawo, i nie widzę
Nic dobrego w tym, że w bitwie pozabijam swoich krewnych.
Pięknowłosy, widzę tylko
niepomyślne, złe omeny.
Dobra też nie przewiduję,
gdy zabiję w walce krewnych.