paśyaitāṃ pāṇḍu-putrāṇām ācārya mahatīṃ camūm
vyūḍhāṃ drupada-putreṇa tava śiṣyeṇa dhīmatā
| paśya | – | √dṛś (patrzeć) Imperat. P 2c.1 – zobacz; |
| etām | – | etat s.n. 2i.1 f. – tę; |
| pāṇḍu-putrāṇām | – | pāṇḍu-putra 6i.2 m.; TP: pāṇḍoḥ putrāṇām iti – synów Pandu (od: pāṇḍu – biały, jasny, blady; √puṣ – rozkwitać, putra – dziecko, potomek, tradycyjnie: pu-tra – ratujący od piekła); |
| ācārya | – | ācārya 8i.1 m. – o nauczycielu! (od: ā√car – zbliżać się do; ācāra – właściwe zachowanie); |
| mahatīm | – | mahatī 2i.1 f. – wielką (od: √mah – powiększać, mahant – wielki); |
| camūm | – | camū 2i.1 f. – armię, oddział (tradycyjnie: 129 słoni, 129 rydwanów, 2187 koni, 3645 pieszych); |
| vyūḍhām | vyūḍhā (vi-√vah – wynosić) PP 2i.1 f. – podzieloną, uszeregowaną; | |
| drupada-putreṇa | – | drupada-putra 3i.1 m.; TP: drupadasya putreṇeti – przez syna Drupady (od: √dru – biec, spieszyć się; pada – stopa, dru-pada – filar, kolumna lub gwałtowny krok; √puṣ – rozkwitać, putra – dziecko, potomek, tradycyjnie: pu-tra – ratujący od piekła); |
| tava | – | yuṣmat sn. 6i.1 – twojego; |
| śiṣyeṇa | – | śiṣya (√śās – pouczać) PF 3i.1 m. – przez tego, którego należy pouczyć, przez ucznia; |
| dhīmatā | – | dhīmant 3i.1 m. – przez posiadającego rozum (od: √dhī – myśleć, rozważać; dhī – myśl, rozum; -mant / -vant – na końcu wyrazów oznacza posiadacza); |
tad eva vacanam āha paśyaitām ity ādibhiḥ navabhiḥ ślokaiḥ | paśyety ādi he ācārya | pāṇḍavānāṃ mahatīṃ vitatāṃ camūṃ senāṃ paśya | tava śiṣyeṇa drupada-putreṇa dhṛṣṭadyumnena vyūḍhāṃ vyūha-racanayādhiṣṭhitām
drupada-putreṇa dhṛṣṭadyumnena tava śiṣyeṇa sva-vadhārtham utpanna iti jānatāpi tvayāyam adhyāpita iti tava manda-buddhitvam | dhīmateti śatror api tvattaḥ sakāśāt tvad-vadhopāya-vidyā gṛhītety asya mahābuddhitvaṃ phal-kāle 'pi paśyeti bhāvaḥ
tat tādṛśaṃ vacanam āha paśyaitām ity ādinā | priya-śiṣyeṣu yudhiṣṭhirādiṣu snehātiśayād ācāryo na yudhyed iti vibhāvya tat-kopotpādanāya tasmiṃs tad-avajñāṃ vyañjayann āha etām iti | etām atisannihitāṃ prāgalbhyenācāryam atiśūraṃ ca tvām avigaṇayya sthitāṃ dṛṣṭvā tad-avajñāṃ pratīhīti, vyūḍhāṃ vyūha-racanayā sthāpitāṃ | drupada-putreṇeti tvad-vairiṇā drupadena tvad-vadhāya dhṛṣṭadyumnaḥ putro yajñāgni-kuṇḍād utpādito 'stīti | tava śiṣyeṇeti tvaṃ sva-śatruṃ jānann api dhanur-vidyām adhyāpitavān asīti tava manda-dhītvam | dhīmateti śatros tvattas tvad-vadhopāyo gṛhīta iti tasya sudhītvam | tvad-apekṣyakāritaivāsmākam anartha-hetur iti
„Spojrzyj, nauczycielu, na te olbrzymie zastępy synów Pandu, rozstawione do boju przez twego mądrego ucznia, syna Drupady.
Widzisz, panie, wielkie wojsko Pandavy, wystawione w linię bojową przez twego ucznia, biegłego w sztuce wojennej syna Drupady.
„Spójrz o mistrzu, na potężne zastępy Pandawów, które w szyki bojowe ustawił uczeń twój, w sztuce bojowej biegły, syn Draupadi.
„Spójrz na tę ogromną armię Pandawów, nauczycielu,
Pod wodzą syna Drupady, twojego zdolnego ucznia!
„Spójrz, o mistrzu, na potężne Pandu synów te zastępy,
Które mądry syn Drupady a twój uczeń uszykował.
„Mistrzu, spójrz na przeogromne
zastępy potomków Pandu,
które w szyku syn Drupady,
bystry uczeń twój ustawił.