BhG 18.43

śauryaṃ tejo dhṛtir dākṣyaṃ yuddhe cāpy apalāyanam
dānam īśvara-bhāvaś ca kṣatra-karma sva-bhāva-jam

Update Required
To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.


analiza syntaktyczna


śauryam (męstwo) tejaḥ (witalność) dhṛtiḥ (wola) dākṣyam (zręczność) yuddhe apalāyanam (nierejterowanie) dānam (dobroczynność) īśvara-bhāvaḥ ca (i władczość) svabhāva-jam (zrodzony z własnej natury) kṣātra-karma (czyn kszatriji) [asti] (jest).

 

analiza gramatyczna

śauryam – śaurya 1i.1 n. – bohaterstwo, męstwo (od: śūra – bohater);
tejaḥ – tejas 1i.1 n. – ostrość, gorąco, blask, moc, witalność, nasienie (od: √ tij – stawać się ostrym, znosić cierpliwie);
dhṛtiḥ – dhṛti 1i.1 f. – stanowczość, wola ( √ dhṛ – dzierżyć, PP dhṛta – trzymany, dzierżony);
dākṣyam – dākṣya 1i.1 m. – zręczność, biegłość (od: √ dakṣ – być zdolnym, być silnym, dakṣa – zdolny, zręczny, biegły, ekspert, inteligentny);
yuddhe – yuddha 7i.1 n. – w walce (od: √ yudh – walczyć);
ca – av. – i;
api – av. – chociaż, jak również, także, co więcej, nawet;
apalāyanam – a-palāyana 1i.1 n. – niezbieganie (od: palā- √ i – zbiegać, uciekać, palāyana – rejterowanie, zbieganie);
dānam – dāna 1i.1 n. – dar, jałmużna, dobroczynność (od: √ dā – dawać);
īśvara-bhāvaḥ – īśvara-bhāva 1i.1 m. ; TP : īśvarasya bhāva iti – stan bycia władcą, władczość (od: √ īś – posiadać, władać, īśa – pan, władca, īśvara – władca; √ bhū – być, bhāva – bycie, istnienie, stan, charakter, uczucie, miłość);
ca – av. – i;
kṣatra-karma – kṣatra-karma 1i.1 n. ; TP : kṣatrasya karmeti – czyn kszatriji (od: √ kṣi – posiadać, władać lub √ kṣi – niszczyć, kṣatra – wojownik, rycerz; √ kṛ – robić, karman – czyn, działanie i jego skutki);
sva-bhāva-jam – sva-bhāva-ja 1i.1 n. – zrodzone z własnej natury (od: sva – własny, swój; bhāva – byty, stany, natury, sva-bhāva – własna natura, natura rzeczy; √ jan – rodzić się, ja – na końcu złożeń: zrodzony);

 

warianty tekstu


dākṣyaṃ → dakṣaṃ / dākṣaṃ / dārḍhyaṃ (bycie ekspertem / zręczność / twardość);
cāpi → vāpi (lub też);
īśvara-bhāvaś → aiśvara-bhāvaś (władcza natura);
kṣatra-karma → kṣatraṃ karma (kszatriowy czyn);
 
 



Śāṃkara


śauryaṃ śūrasya bhāvaḥ | tejaḥ prāgalbhyam | dhṛtir dhāraṇam | sarvāvasthāsv anavasādo bhavati yayā dhṛtyā uttambhitasya | dākṣyaṃ dakṣasya bhāvaḥ, sahasā pratyutpanneṣu kāryeṣu avyāmohena pravṛttiḥ | yuddhe cāpy apalāyanam aparāṅ-mukhībhāvaḥ śatrubhyaḥ | dānaṃ deya-dravyeṣu mukta-hastatā | īśvara-bhāvaś ceśvarasya bhāvaḥ, prabhu-śakti-prakaṭī-karaṇam īśitavyān prati | kṣātraṃ karma kṣatriya-jāter vihitaṃ karma kṣātraṃ karma svabhāva-jam
 

Rāmānuja


śairyaṃ yuddhe nirbhayapraveśasāmarthyam, tejaḥ parair anabhibhavanīyatā, dhṛtiḥ ārabdhe karmaṇi vighnopanipāte 'pi tatsamāpanasāmarthyam, dākṣyaṃ sarvakriyānirvṛttisāmarthyam, yuddhe cāpy apalāyanam yuddhe cātmamaraṇaniścaye 'py anirvartanam; dānaṃ ātmīyasya dhanasya parasvatvāpādanaparyantas tyāgaḥ īśvarabhāvaḥ svavyatiriktasakalajananiyamanasāmarthyam; etat kṣatriyasya svabhāvajaṃ karma
 

Śrīdhara


kṣatriyasya svābhāvikāni karmāṇy āha śauryam iti | śauryaṃ parākramaḥ | tejaḥ prāgalbhyam | dhṛtir dhairyam | dākṣyaṃ kauśalam | yuddhe cāpy apalāyanam aparāṅmukhatā | dānam audāryam | īśvara-bhāvo niyamana-śaktiḥ | etat kṣatriyasya svābhāvikaṃ karma
 

Viśvanātha


sattvopasarjana-rajaḥ-pradhānānāṃ kṣatriyāṇāṃ karmāha – śauryaṃ parākramaḥ tejaḥ prāgalbhyaṃ dhṛtir dhairyaṃ īśvara-bhāvo loka-niyantṛtvam
 

Baladeva


kṣatriyasyāha śauryam iti | śauryaṃ yuddhe nirbhayā pravṛttiḥ | tejaḥ parair adhṛṣyatvam | dhṛtir mahaty api saṅkaṭe dehendriyānāvasādaḥ | dākṣyaṃ kriyā-siddh-kauśalam | yuddhe sva-mṛtyu-niścaye 'py apalāyanam tatrāvaimukhyam | dānam asaṅkocaena sva-vitta-tyāgaḥ | īśvara-bhāvaḥ prajā-pālanārtha īśitavyeṣu śāsanātigeṣu prabhutva-śakti-prakāśaḥ | etat kṣatriyasya svābhāvikaṃ karma
 
 



Michalski


Męstwo, hart, wytrwałość, zręczność, wytrwanie na stanowisku w bitwie, szczodrobliwość, panowanie, – oto przyrodzone obowiązki kszatrjów.
 

Olszewski


Bohaterstwo, moc, stałość, zręczność, nieustraszoność w bitwie, hojność, godność wodza: oto co od natury przystoi Kszatryi.
 

Dynowska


Dzielność, męstwo, hart, dostojeństwo, silna wola, szybkość decyzji, zręczność, stanowczość, a także niezdolność do ucieczki z pola bitwy; szlachetność, hojność, wielkoduszność oraz dar rządzenia – oto powołanie Kszatrii, z jego własnej płynące natury.
 

Sachse


Odwaga, męstwo, wytrwałość,
biegłość i nieustępliwość w walce,
hojność i władczość
to zgodna z naturą [tego stanu]
powinność kszatriów.
 

Kudelska


Bohaterstwo, męstwo, wytrwałość, zręczność, szczodrobliwość, niepoddawanie się w walce, umiejętność rządzenia,
To są powinności kszatriji, wynikające z jego natury.
 

Rucińska


Waleczność, męstwo, wytrwałość, sprawność i w boju niezłomność,
Szczodrość i władczość – to czyn jest kszatrijom dany z natury,
 

Szuwalska


Odwaga, hart, wytrwałość, waleczność, bogactwo,
Hojność oraz przywódczość – są to cechy kszatrii.

 

Babkiewicz


Witalność, wytrwałość, męstwo,
zręczność, nieugiętość w boju,
hojność w darach oraz władczość –
oto rządców czyn z natury.

 
 

Both comments and pings are currently closed.